و اكنون دستان علي(ع) در دستان محمد (ص)است. كاروان همه برگشته اند و ندايي آسمان را سراسر نور  و احساس مي كند. من كنت مولاه فهذا علي مولا.... 

                            من كنت مولاه فهذا علي مولا....

                             من كنت مولاه فهذا علي مولا....  

به نام خداي علي(ع)

سلام بر شيعه علي(ع)

اين بار هم به رسم عادت با قلم به سراغتان آمديم. تا برايتان چند كلمه اي حرف از جنس يادگاري بنويسيم.اول كلام گفتم شيعه علي، (ان شاءالله كه واقعا شيعه مولا باشيد) به حقيقت شيعه علي كيست؟ مولا در خطبه 187 در نهج البلاغه برادران و ياران خو درا چنين مي خواند:... برادرانم كه قرآن را خوانده اند و بر اساس آن قضاوت كرده اند و در واجبات الهي انديشه كرده وآنها را به پا داشته اند. سنت هاي الهي را زنده و بدعت ها را نابود كردند.دعوت جهاد را پذيرفته و به رهبر خود اطمينان داشته و از او پيروي كرده اند.

به راستي ما كه خود را شيعه علي مي دانيم چقدر سعي كرده ايم به مولا نزديك شويم.چه از لحاظ رفتار و كردار و چه از لحاظ روحي و عاطفي؟

چقدر با نهج البلاغه انس گرفته ايم؟كتابي كه سراسر زيبايي و طراوت است.جملاتي كه انسان را به اوج معنويت مي كشاند و گاه جذبه كلام مولا روح را تا معراج پر مي دهد. به شيوا تربن بيان و رساترين گفتار با تو سخن مي گويد و حتي درددل مي كند و اي كاش مي توانستيم محرم رازهاي مولا باشيم...

وصف آن را فقط خود تو مي تواني با خواندن و دركش بفهمي.!

لحظه اي تامل....

بياييد عهدي ببنديم. هفته اي نيم ساعت(هفته اي 336 نيم ساعت است) كه در ماه 2 ساعت و در ساعل24 ساعت ميشود  در كلام مولا غرق شويم . خطبه ها و نامه ها و حكمت هاي مولا را بخوانيم  و آنگاه به عظمت مولايمان و به عظمت خالق علي پي  مي بريم . نهج البلاغه آينه تمام نمايي است براي زيستن در صراط مستقيم.نبايد بگذاريم غفلت ها راه را برايمان ظلماني كند اگر به سوي حقيقت در حركتيم.....

جرج جرداق مسيحي(استاد ادبيات عرب در لبنان) اينگونه زبان به اعتراف گشوده است ((جاذبه هاي كلمات امام علي (ع) شوري در من ايجاد كرد كه 200 بار نهج البلاغه را مطالعه كردم)). حكايت ما مثل اين ضرب المثل است: آب در كوزه و ما تشنه لبان گرد جهان مي گرديم....

و اكنون پيوندي سبز با مولايمان بببنديم.پيماني از جنس عشق....سعي كنيم شيعه باشيم شيعه علي.

یا علی

التماس دعا